Kako se pojavio glavni „ruski šampanjac“

0
13
© Ridus

U julu je, u Moskvi, u ruskom Muzeju dekorativne i primenjene umetnosti otvorena obimna istorijska izložba „Abrau-Djurso: 150 godina na svetloj strani istorije“, posvećena 150-toj godišnjici čuvene vinske kuće.

Glavni deo izložbe posetioce upoznaje sa ključnim periodima za „ruski šampanjac“: od stvaranja imanja i imena „Abrau-Djurso“ u 1870. godini do modernog doba – perioda oživljavanja poznate marke.

Jezgro zbirke jedinstvenih artefakata, koji su po prvi put predstavljeni zajedno, zapravo su predmeti koji se odnose na istoriju razvoja vinarstva i proizvodnje vina u Rusiji, kao i kulturu konzumiranja vina u različitim periodima. Značajan deo eksponata posvećen je legendarnom čoveku, koji se smatra jednim od rodonačelnika „ruskog šampanjca“, francuskom vinaru Viktoru Dravinji. 1905. godine on je preuzeo mesto glavnog kreatora šampanjca Abrau-Djurso. To je kompaniji omogućilo da stvori proizvode na pravom „francuskom“ nivou, što je bilo ocenjeno od strane jednog od glavnih poznavalaca penušavog vina iz tih vremena – ruskog cara Nikolaja II.

© Ridus

Fotografija prikazuje glukometar (uređaj za merenje nivoa glukoze (šećera) u organskim tečnostima) koji je lično pripadao Viktoru Dravinju.

Glavni deo predmeta za domaćinstvo, koji odražavaju estetiku različitih epoha, obezbeđen je sredstvima Ruskog muzeja dekorativne umetnosti. Atmosferu dorevolucionih godina upotpunile su slike ruskih careva iz kolekcije Državnog muzeja-rezervata „Carsko selo“. Na izložbi su takođe izloženi visoko umetnički predmeti serviranja i dekoracije stola iz muzeja „Sobranie“.

Fotografije i retke predmete obezbedili su državni arhivi, Fondacija „Nasleđe Abrau-Djurso“, Državni muzej V.V. Majakovskog, kao i privatni kolekcionari.

Na fotografiji se vidi boca šampanjca „Abrau-Djurso“, koju je Vladimir Majakovski poklonio Ljilji Brik. Boca nije bila ispijena pri životu pesnika. Tokom ratnih godina, za vreme fašističke okupacije, ona je, zajedno sa drugim raritetima „Abrau-Djurso“, bila sakrivena. Boca je bila otvorena i ispijena na kraju rata, u čast pobede nad okupatorima.

© Ridus

Kolica za vino. U procesu proizvodnje, po klasičnoj tehnologiji proizvodnje šampanjca, boce sa vinom su se prevozile na takvim kolicima da bi se izvršilo ceđenje, tzv degoržaž – operacija uklanjanja nataloženog kvasca iz boce. Na fotografiji se vidi da boce nisu bile zatvarane običnom plutom za „šampanjac“, već privremenim, limenim čepom.

© Ridus

Komplet laboratorijskih tegova.

Jedan od najzanimljivijih eksponata je boca šampanjca iz 1920-ih, u čijem dizajnu se kombinuju dve naizgled nespojive stvari. Reč je o vinskoj etiketi iz 1914. godine sa carskim orlom i natpisom „Adrau-Djurso“, i još je tu sovjetska etiketa na kojoj je naznačeno da je vino proizvedeno na državnoj farmi SKVT Abrau-Djurso.

Odnosno, vino je bilo proizvedeno pre revolucije, pri carskom režimu, ali pušteno je u prodaju u potpuno drugom istorijskom periodu – u sovjetskoj Rusiji. Treba odati počast boljševicima, jer oni nisu napravili promene u dizajnu boce, toliko uobičajene za to razdoblje, već su, iz poštovanja prema proizvodu, prihvatili njegov „nerevolucionarni“ izgled.

Tokom sovjetske ere, šampanjac „Abrau-Djurso“ bio je jedan od retkih ekskluzivnih proizvoda koji se izvozio u Sjedinjene Države. U SAD se prodavao pod trgovačkom markom NAZDOROVYA i bio je veoma popularan.

© Ridus

Na fotografiji je prikazan reklamni listić za američko tržište „Abrau-Djurso“. Pored Sjedinjenih Država, šampanjac se prodavao i u Kanadi, Meksiku, Brazilu, Italiji i Belgiji, a ne treba posebno spominjati zemlje socijalističkog bloka.

© Ridus

Dugogodišnja tradicija „Abrau-Djurso“ je izazov za poznate, savremene umetnike da dizajniraju nove serije proizvoda.

Izvor: Ridus.ru

Постави одговор

Molimo unesite svoj komentar!
Овдје унесите своје име